Tilburger.eu

Familie Van Pelt

Wie was Annekee van Gorp-Van Pelt ?

Anna Cornelia werd op 13 juli 1805 geboren (gedoopt 14 juli 1805) als dochter van Waltherus van Pelt (1780-1853) en Gertrudis Kruijsen (1779-1853). Het echtpaar Van Pelt-Kruijsen woonde in de Hoeven. Anna Cornelia was 21 jaar oud toen zij op 30 april 1827 huwde met dienstknecht Bernardus van Gorp (32 jaar oud, geboren te Tilburg). Zij was op dat moment spinster van beroep. Het echtpaar Van Gorp-Van Pelt kreeg zeven kinderen, waarvan er twee op jonge leeftijd aan typhus overleden.


Grotere kaart bekijken

Een honderdjarige. 1805 ‒ 13 Juli ‒ 1905.

Bij de foto: Annekee van Gorp poseert met haar dochter in de weefkamer van haar woning aan de Reitse Hoevenstraat t.g.v. haar honderdste verjaardag.
Archieffoto (006963) © Regionaal Archief Tilburg

Heerlijk, in vollen glans straalde de Juli zon over Tilburg.
't Was Donderdagmorgen.
Reeds vroeg, ja, den avond te voren kon men de vaderlandsche driekleur zien wapperen van groot getal woningen in een gedeelte der gemeente, genaamd de Rijtsche hoeven.
En dagen achtereen waren nijvere handen uit die wijk aan het werk om er een feestelijk aanzien aan te geven.

Te midden van golvende korenvelden, van vroolijke groene weiden stonden daar, waar het anders zoo stil, zoo afgelegen zoo werkelijk nog dorpsch is, jonge meisjes en jonge mannen aan liet werk om deze buurt in feestdos te steken.
Het gold de herdenking van den honderdsten verjaardag der weduwe L. van Gorp, geboren van Pelt.
Alvorens een verder verslag uit te brengen vun de feestelijkheden die den 13 Juli hebben plaats gehad wenschen wij over te gaan tot de mededeelingen van eenige bijzonderheden uit het leven van de betrokkene.
Op denzelfden datum, doch voor honderd jaren, verscheen op het wereldtooneel Annekee van Pelt, als dochter uit een gezin uit het volk.
Op 22 jarigen leeftijd trad zij in het huwelijk met den arbeider-tuinier Leonardus van Gorp.
Het huwelijksbootje van dit paar, had als als zoovelen tegen vele stormen te kampen.
Wel mocht het nu voortzeilen op de effen vlakte van een gelukkig huwelijksleven, doch ook de orkanen van tegenspoed slingerde hel heen en weder.
Zeven kinderen werden uit dezen echt geboren doch op 40 jarigen leeftijd reeds werd de steun des huisgezins uit het familieleven weggerukt.
De toekomst zag er alles behalve rooskleurig uit.
De jonge weduwe evenwel bezat al de hoedanigheden: vijlt, spaarzaamheid, eerlijkheid om met haar talrijk kroost het bange toekomstige onder de oogen te zien.
Daaraan paarde zij eeen vrome godsdienst. zin en een krachtig gestel dat van geen harden, langdurigen arbeid terugschrikte.
Doch ondanks dat alles heeft het de jubilaris in haar leven hard te verantwoorden gehad.
Doornen, scherpe doornen waren op haar levenspad gestrooid, vooral toen een tweetal harer kinderen in den bloei hunner jaren die voor haar zwoegden en werkten om in haar onderhoud te voorzien, binnen een tijdsverloop van slechts twee dagen door de typhus werden ten grave gesleept.
Nog meerdere slagen volgden. Doch het ontbrak haar niet aan moed.
Met den onmisbaren zegen van God ging zij verder de droeve toekomst te gemoet.
Zij heelt gewerkt voor haar gezin, onvermoeid om daardoor zich zoeken op te werken tot eene zekere welvaart.
Geeheel Tilburg kent haar "de Annekee van de Hoeve" geheel Tilburg acht haar en haar gezin hoog. Niets natuurlijker dus dan dat de gansche buurtschap de Rijt en de Hoeve alle toebereidselen gemaakt hebben om dezen dag op waarlijk feestelijke wijze te vieren.
Ook zal bij dezei gelegenheid de honderjarige niet fungeeren als een levend wezen zonder geest, zonder verstand, neen zij is zich van alles ten helderste bewust van hetgeen er in en buiten haar gezin gebeurt.
Zij is in het bezit van het volle genot harer zintuigen en vooral haar geheugen is nog zoo scherp als van menschen, die de helft van haar leeftijd nog niet hebben bereikt. Wanneer zij begint te spreken van 70 of 80 jaar vroeger (), dan raakt zij niet uitgepraat en vertelt op eene prettige onderhoudende manier, altemaal onmiskenbare teekenen van gezonde hersenen.
Alle dagen nog, in haar eenvoudig echt ouderwetsch costuum, wandelt zij nog eenige oogenblikken met haar zoon of dochter in den tuin.
En dat zijn begrijpelijkerwijze ook geen kinderen meer, in of bij de zeventig.
Zelfs heeft zij nog naar werd medegedeeld dezer dagen een huwelijksfeest bij een harer geburen bijgewoond en daar het "Wilhelmus van Nassauen" aangeheven.
De huishoudelijke inkomsten en uitgaven worden door haar geregeld, dat kunnen "de kinderen" niet zoo goed als zij zelve, en dat gebeurt met een overleg en een nauwkeurigheid waarop zij trotsch mogen zijn.
En zoo is het dan heden Donderdag de dag van het eeuwfeest der geboorte van dit braaf oudje.
Komende van den kant van de Rijt is bij den ingang van de Rijtsche Hoeve een prachtige eereboog opgetrokken met het opschrift "Welkom".
De feestcommissie heeft geen kosten noch moeiten gespaard, om er de buurt zoo prettig en feestelijk mogelijk te doen uitzien.
Door den eereboog de versierde straat te zijn binnengetreden lezen we aan de andere zijde van den eereboog in bloemenletters het jaartal 100 en daar rechts en links van in goud 1805-1905.
Aan weerszijden van de straat zijn op regelmatigen afstand denneboompjes geplant met strikken en lintjes versierd, waarvan het geheel een prettige indruk maakt.
Voorbij de woning der honderdjarige ongeveer te midden der Rijtsche hoeve staat wederom een eereboog en evenzoo aan het begin van de Tongelreesche hoef, allen even sierlijk bewerkt.
Behalve dat in deze eerebogen een groot aantal lampions zijn opgehangen, prijken zij o.a. met de volgende opschriften:
Dat Rijtsche Hoeve viert nu feest,
Van harte ja, en blij van geest,
't Is honderdjarige jubilé,
Van Vrouw van Gorp, van Anna-Kee.

Bron: Tilburgsche Courant. Nummer 3913 - Zondag 16 Juli 1905 - 41ste Jaargang.

ANNE KEE

Gisteren vierde de wed. van Gorp beter bekend onder den naam van Anne Kee, wonende in de Reitsche hoeve, haar 101sten verjaardag.

Ook deze dag konden de buren niet ongemerkt laten voorbijgaan.
Voor de woning was ook nu weder een eereboog aangebracht van groen en bloemen, waartusschen groote en kleine lampions.
Boven den ingang prijkt het volgende opschrift:
O, juich dan allen heden,
Die Annekeeke kent,
Wij buren jublen mede,
Wij staan daarvoor bekend.
Wij zingen en wij sieren trouw,
Op 't feest van Tilburgs' oudste vrouw.
Lang leve Anne-Kee!
Ook in de woning hingen slingers van allerlei kleur en aan de wanden prijkten mede toepasselijke gedichten.
In den loop van den dag kwamen velen Anne-Kee gelukwenschen; ook tal van brieven en kaartjes buiten de stad getuigden, dat men Tilburgsch oudste inwoonster niet op haar verjaardag had vergeten.
Geschenken in verschillenden vorm gewerden de feestelinge, die nog frisch en gezond, ieder kon te woord staan. Begrijpelijskerwijze was Anne-Kee des avonds niet zoo frisch als zij gewoonlijk was. Het vele spreken had haar wel wat vermoeid, doch wanneer zij in haren gewonen doen verkeert is zy nog frisch en gezond. Hare geestvermogens zijn nog vrij goed en haar verstand zeer helder.
Wij hopen, dat Anne-Kee nog eenige jaren bei midden harer kinderen die ook al de 70 gepasseerd zijn in gezondheid moge doorbrengen.

Bron: Tilburgsche Courant. Nummer 4024 - Zaterdag 14 Juli 1906 - 42ste Jaargang.

De Tilburgsche 102-jarige.

De oudste inwoonster van Tilburg, de weduwe L. v. Gorp, wonend in de Reitsche Hoeven, meer bekend onder den naam van "Annekee of Keemotje uit de Hoeven", viert heden haar 102en verjaardag.

Ofschoon nog gezond, beginnen in den laatsten tijd, de teekenen van ouderdom zich eenigszins te doen gevoelen, hetgeen echter niet wegneemt, dat dit zeldzame feit, door huisgenooten en familieleden met opgewektheid wordt gevierd.
Van verschillende zijden mocht het krasse moederke, op dezen dag blijken van belangstelling ondervinden.

Bron: Nieuwe Tilburgsche Courant. 29e Jaargang - No 3915 - Zaterdag 13 Juli 1907.

www.delpher.nl

Bart van Pelt


Bart van Pelt (1889 - 1958)

Binnenkort meer over Bart van Pelt.